C50

Door Admin - 23-10-'07

Afkomstig uit magazine 52, winter 2003

Na het ongelooflijke succes van de C100 en de C102 Super Cub, het stoterstangenmodel uit 1958 dat goed was voor een miljoenenproductie, werd het tijd voor een nieuw model. In 1966 werd de op de C65 gebaseerde C50 gepresenteerd. De basis van de step through ("doorstap") Super Cub werd niet verlaten, het buisframe, de soepele schommel voorvork en de tank onder de comfortabele buddyseat bleven behouden. Zo lang zelfs dat in 1992 de 20 miljoenste step-trough van de band rolde.

In februari 1967 presenteerde Honda United Kingdom vol trots in acht grote steden de nieuwe C50. In Nederland reden we nog steeds rond op de wat verouderde C310s, opvolger van de C310a. De Super Cub had het nooit gemaakt in Nederland omdat hij hier als motorfiets werd verkocht. Er zaten geen trappers op, en dat moest hier in Nederland helaas wel.

De C50 voldeed wel aan alle voorwaarden van de Nederlandse overheid en mocht dan ook in 1971 de weg op. Honda N.V. stelde in haar folders de C50-H voor als: De meest beproefde bromfiets uit de Honda range. Een echte doordouwer en windgaander. Een bromfiets voor lange reizen, een steun voor de dagelijkse tochten. Betrouwbaar en sterk. En toch o zo makkelijk te berijden. Kijk die comfortabele buddyseat. Zit heerlijk ontspannen en vermoeit niet. Relaxt stapt u weer af, terug van het werk, na het boodschappen doen en na de langste tocht. "En dit alles voor maar fl. 1183,-" (1973)

Belangrijkste verschillen met andere en engelse en belgische modellen waren: het gele bromfietsplaatje, de aangepaste achterbrug met trapsysteem met bij behorend aangepast vliegwielkapje, het lagere vermogen veroorzaakt door de begrenzer, het wit gespoten kontje met achter(rem)licht-unit, een verzekeringsplaatjeshouder, de afwezigheid van de claxon die werd vervangen voor een "ding-dong"-bel, een egaal zwarte buddyseat in plaats van een two-tone exemplaar en een NL- goedkeuringsplaatje. Het Nederlandse model had ook vroeger dan de engelse modellen chromen knipperbollen voor en achter, en inklapbare achterstepjes. Het chromen achterrekje was niet standaard maar werd als accessoire geleverd.

Een verdere beperking was het kleurenprogramma. In Nederland waren er slechts 2 kleuren beschikbaar: mosgroen en olifantgrijs. In Engeland waren ook de kleuren rood en blauw leverbaar. Het C-plezier was helaas maar van korte duur. De opbrengsten waren niet opgewassen tegen de kostbare productie in Japan. Toen in 1974 de helmdraagplicht van kracht ging betekende dit het doodvonnis voor de C50-H.

Kijk voor foto's in onze foto gallerij

Terug naar boven

Willekeurige foto

Evenementen agenda

HONDADAG 2019 23 jun

Nieuwe forum topics